انتظار 14

ازآيت الله بهجت  نقل شده است که فرمود: ما قبلا به جوانها بشارت مي داديم که ظهور حضرت مهدي را خواهند ديد اما اينک به پيرها هم بشارت مي دهيم که ظهور حضرت را خواهند ديد»آيا واقعا آقاي بهجت اين بشارت را داده اند و ظهور حضرت نزديک است؟

پاسخ: دفتر آيت الله بهجت  چنين مطلب را در مورد ظهور امام زمان (عج) رد کردند. گاهى خبرهايى، مبتنى بر نزديکى ظهور به برخى شخصيت‏ها نسبت داده مى‏شود که نياز به تأمل و بررسى دارد. اولاً، ظهور  و نزديکى آن علائمى دارد که در کتاب‏هايى که در اين زمينه تأليف يافته، ذکر شده است.

نکته در خور توجه اين است که امر مشخص نمودن زمان ظهور فقط در اختيار خداوند است و هيچ کس نمى‏تواند براى آن زمانى  معين کند. عبدالرحمن بن کثير گويد در محضر امام صادق(ع) بودم که «مهزم» بر او وارد شد و عرضه داشت: فدايت شوم خبر ده مرا از  اين امرى که منتظرش هستيم که کى خواهد بود؟ حضرت فرمود: اى «مهزم» وقت گذاران دروغ گويند و عجله کنندگان هلاک گردند و  تسليم شدگان نجات يابند.

حضرت تصريح مى‏نمايند: کسانى که براى ظهور امام زمان(عج) وقتى معين مى‏کنند دروغ مى‏گويند و از خصوصيات منتظر واقعى  ظهور امام زمان اين است که تسليم باشد و عجله ننمايد.

ما نه از خود آقاى بهجت و نه از نزديکان و خاصان ايشان خبرى مبتنى بر ادعاى مزبور نشنيده‏ايم. ويژگى خاص خود آقاى بهجت  اين است که صلوات خود را با «و عجل فرجهم و اهلک اعدائهم» ختم مى‏نمايند و اين نشان مى‏دهد که ايشان تسليم اين امر هستند و  براى ظهور دعا مى‏نمايند و اين براى همه ما الگويى است که از رهبران فکرى و دينى خود پيروى کنيم و از دعا و توسل به عنايت‏هاى  ائمه طاهرين غافل نباشيم.

چيزي که در اين ميان داراي اهميت و ارزش است اين است که ما در رابطه با مسأله ظهور حضرت حجت(عج) بر طبق روايات معتبر و متعدد داراي دو وظيفه مهم مي باشيم:

1. دعا براي تعجيل ظهور حضرت(عج) که در روايات بر آن تأکيد شده و خود حضرت مهدي(عج) نيز در توقيع و نامه اي که مرقوم فرموده اند مي فرمايند: «واکثروا الدعا بتعجيل الفرج فان ذلک فرجکم؛ براي تسريع در فرج و ظهور فراوان دعا کنيد که فرج و گشايش شما در اين است» اين عمل يعني دعا براي تعجيل در فرج و ظهور حضرت، علاوه بر اين که اطاعت امر و اجراي فرمان و خواسته آن حضرت مي باشد، در سرعت بخشيدن به ظهور آن عزيز تأثير دارد و علاوه بر آن موجب ايجاد پيوند و ارتباط معنوي و روحي ميان ما و آن سرور مي­گردد و محبت آن حضرت را در دل ما افزون مي­گرداند و به دنبال آن بر ميزان اطاعت ما از ايشان و پيروي ما از رهنمودها و خواسته هايشان مي افزايد.

2. آمادگي براي ظهور و همراهي و همگاهي با ايشان و افزايش ظرفيت هاي روحي و معرفتي و معنوي براي استقبال از ظهور ايشان چون به فرض از زمان ظهور آن امام همام(ع) هم با خبر باشيم ولي آمادگي خدمت به ايشان و پا در رکاب بودن ايشان را نداشته باشيم و آن اندازه به آن حضرت ايمان و معرفت نداشته باشيم تا همه فرامين و دستوراتشان را گردن نهيم و بي چون و چرا بپذيريم و آماده جان نثاري و فداکاري در راه آن سرور و اهداف الهي او را نداشته باشيم، اين آگاهي از زمان ظهور چه ثمري به حال ما مي تواند داشته باشد؟

در هر صورت چه از زمان ظهور آن عزيز آگاه باشيم و چه نباشيم، وظيفه ما کسب آمادگي روحي و معنوي براي ظهور و آراسته شدن به صفات حسنه و اخلاق نيک و مجهز شدن به سلاح تقوا و ايمان در زمان غيبت آن بزرگوار است چنانچه در روايات آمده است: کسي که منتظر ظهور ولي عصر(ع) باشد و اهل تقوا و عمل به وظايف و اخلاق نيک الهي و انساني باشد، چه ظهور نزديک باشد و چه دور به حال او ضرري ندارد. در برخي روايات فرموده اند چنين فرد منتظري اگر هم از دنيا برود و ظهور را درک نکند، مانند کسي است که در کنار رسول خدا(ص) شمشير زده و در راه خدا جهاد کرده است.

اولين شب جمعه از ماه عظيم رجب را ليلة الرغائب گويند که شبي با ارزش و با عظمت است و از دو جهت داراي اهميت است :

1. از اين جهت که اصولاّ شب جمعه، خود داراي ويژگي و ارزش خاصي است و اعمال عبادي فراواني در آن وارد شده و زمان عبادت و مناجات و عرض حاجات با قاضي الحاجات است

2. ماه رجب اولين ماه از ماه هاي حرام (ماه هاي حرام عبارتند از: رجب، ذي القعده، ذي الحجه، محرم) و ماه خدا و هنگام عبادت و دعا و استغفار است و رحمت الهي در اين ماه در حال ريزش و نزول است به همين جهت اين ماه را رجب الاصب گويند، چون"صب" به معناي رختن است. پس ليلة الرغائب شرافت و ارزش شب جمعه و ماه رجب هر دو را در خود جمع نموده پس ارزشي دو چندان دارد. کلمة "رغائب" جمع "رغيبه" به معناي چيزي که مورد رغبت و ميل است و نيز به معناي عطا و بخشش فراوان مي باشند.

رجب`، ماه خداست؛ ماه پر برکتي است که اعمال بسياري براي آن ذکر شده است. پيامبراکرم صلوات الله عليه فرمود: هر کس يک روز از ماه رجب را روزه بگيرد، مستوجب خشنودي خدا مي شود و غضب الهي از او دور مي گردد و دري از درهاي جهنم بر روي او بسته مي شود. اعمال ماه هاي رجب و شعبان، جهت آماده ساختن روح براي شرکت در ميهماني ماه مبارک رمضان مي باشد. براي درک عظمت ماه رمضان بايد از قبل خود را آماده نمائيم

پيامبراکرم(ص) فرمود: ماه رجب، ماه استغفار امت من است. پس در اين ماه بسيار طلب آمرزش کنيد که خدا آمرزنده و مهربان است.

در اين شب ملائک بر زمين نزول مي کنند. براي اين شب عملي از رسول خدا صلي الله عليه و آله ذکر شده است که فضيلت بسياري دارد و بدين قرار است:

روز پنج شنبه اول آن ماه - در صورت امکان و بلا مانع بودن- روزه گرفته شود. چون شب جمعه شد. بين نماز مغرب و عشاءدوازده رکعت نماز اقامه شود که هر دو رکعت به يک سلام ختم مي شود و در هر رکعت يک مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره قدر، دوازده مرتبه سوره توحيد خوانده شود. و چون دوازده رکعت به اتمام رسيد، هفتاد بار ذکر` اللهم صل علي محمد النبي الامي و علي آله` گفته شود. پس از آن در سجده هفتاد بار ذکر` سبوح قدوس رب الملائکه والروح` گفته شود. پس از سر برداشتن از سجده، هفتاد بار ذکر` رب اغفر وارحم و تجاوز عما تعلم انک انت العلي الاعظم` گفته شود. در اينجا مي توان حاجت خود را از خداي متعال درخواست نمود. ان شاء الله به استجابت مي رسد.

پيامبراکرم صلوات الله عليه در فضيلت اين نماز مي فرمايد: کسي که اين نماز را بخواند، شب اول قبرش خداي متعال ثواب اين نماز را با زيباترين صورت و با روي گشاده و درخشان و با زبان فصيح به سويش مي فرستد. پس او به آن فرد مي گويد: اي حبيب من، بشارت بر تو باد که از هر شدت و سختي نجات يافتي. ميّت مي پرسد تو کيستي؟ به خدا سوگند که من صورتي زيباتر از تو نديده ام و کلامي شيرين تر از کلام تو نشنيده ام و بويي، بهتر از بوي تو نبوئيده ام. آن زيباروي پاسخ مي دهد: من ثواب آن نمازي هستم که در فلان شب از فلان ماه از فلان سال به جا آوردي. امشب به نزد تو آمده ام تا حق تو را ادا کنم و مونس تنهايي تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دميده شود و قيامت بر پا شود، من سايه بر سر تو خواهم افکند.

در مورد حديث فاطمه از من است هر که او را بيازارد من را آزرده است اهل سنت معتقدند شأن نزول حديث فوق در رابطه با قصد امام علي (ع) در ازدواج با دختر ابو جهل است . جواب ما چيست؟

اصل حديث «فاطمة بضعة منّي...»مکرر از زبان پيامبر اکرم(ص) بيان شد، صحت و کثرت روايت به گونه‌اي است که مسلمانان از زمان صحابه، برخي احکام فقهي را بر مبناي آن قرار داده‌اند.حافظ سهيلي حکم کرده است: «هر کس به فاطمه سلام الله عليها ناسزا بگويد، کافر است. هر کس بر او درود فرستد، در واقع بر پدرش، پيامبر اکرم(ص) درود فرستاده است.

حافظ بيهقي نيز چنين حکمي کرده، شارحان صحيح بخاري و صحيح مسلم نيز به دلالت اين حديث بر حرمت آزار و اذيت زهراي اطهر قائل شده‌اند.

ظنّ قوي آن است که جاعلان حديث، داستان ساختگي خواستگاري دختر ابي جهل را جعل کرده، به عنوان شأن صدور حديث «فاطمه پاره تن من است...» قرار داده‌اند که به زعم باطلشان از مقام علي(ع) بکاهند و حرمت کساني را حفظ کنند که با اذيت و آزار دختر پيامبر(ص)ماية رنجش او را فراهم ساختند تا جايي که با آنان قهر کرد و وصيت کرد بر جنازة او نماز نخوانند و در تشييع پيکر مقدسش شرکت نکنند.

خوشبختانه در زمينة جعلي بودن حديث خواستگاري دختر ابي جهل، حديث‌شناسان فرهيخته بررسي و تحقيق کرده، رساله‌هايي تدوين نموده‌اند.جهت اطلاع بيشتر مي‌توانيد به کتاب «خواستگاري ساختگي»نوشتة آيت الله سيد علي حسيني ميلاني، مراجعه نماييد.

علامه طباطبايي نيز که به تناسبي اين حديث را متعرض شده است مي‌فرمايد:«گويا بعضي از راويان حديث به خاطر کينه‌اي که با علي(ع)داشته‌اند اين حديث را براي لکه‌دار کردن او درست کرده و غفلت کرده‌اند از اين که طعن مستقيماً به رسول خدا(ص) برمي‌گردد. علاوه بر اين. حديث مزبور با روايات قطعي متناقض است، رواياتي که بر نزاهت علي(ع) از گناه دلالت دارد، مانند خبر ثقلين و خبر منزلت و خبر «علي با حق است و حق با علي است» و اخباري ديگر».(1)